Любоў да творчасці з малых гадоў

Не верце, што сучасныя дзеці кругласутачна сядзяць за камп’ютарам ці тэлефонам і іх нічога не цікавіць. Дазвольце вас бліжэй пазнаёміць з юным талентам, шасцігадовай Софіяй Афінгендзінай.

У яе ўжо ёсць сваё ўнутранае бачанне свету, якое яна пераносіць на паперу. Нядаўна я заўважыла, што з кожнымі заняткамі па выяўленчай дзейнасці малюнкі дзяўчынкі становяцца больш складанымі. Мне стала цікава, у чым прычына такіх змяненняў. Софія расказала, што наведвае з мамай мазырскую арт-студыю “Квадрат” Настассі Чадзій. Я стала задаваць ёй пытанні і атрымалася вось такое інтэрв’ю.

— Софія, як пачалося тваё захапленне жывапісам?

— У вольны час я заўсёды малюю. Аднойчы мама прапанавала мне паспрабаваць займацца з сапраўдным мастаком. Мне стала цікава, і мы паехалі ў студыю. Там нас сустрэла кіраўнік студыі Насця — яна прасіла менавіта так да яе звяртацца. Мне там спадабалася. Я вельмі здзівілася, што там малявалі нароўні і дарослыя, і дзеці.

— Ты малюеш толькі акварэллю?

— Не, яшчэ тушшу, акрылам, гуашшу, алоўкамі. Спачатку мне зручней намаляваць простым алоўкам, а потым размаляваць.

— У цябе дома ёсць спецыяльныя прылады для малявання?

— Так, бацькі мне купілі. Я люблю акуратна раскласці на стале фарбы, алоўкі, пэндзлікі, альбом і каляровы малюначак, з якога імкнуся змаляваць сюжэт. Але цяпер я ўжо не толькі змалёўваю, але і дадаю штосьці сваё.

— Што табе трэба для стварэння работы?

— Няяркае святло, цішыня, нягучная музыка. Яшчэ натхненне, а калі яно з’яўляецца, то ўсё атрымліваецца.

— У цябе ўжо ёсць любімая карціна?

— Яна называецца “Вясёлкавы сабачка”, выканана гуашшу.

— Сафійка, якая твая любімая тэматыка ў маляванні?

— Я люблю маляваць прыроду і людзей.

— А хто першым бачыць твае закончаныя малюнкі?

— Вядома, мама. Яна падтрымлівае мяне, ходзіць са мной на заняткі.

— Софія, маляванне для цябе — гэта…

— Гэта творчасць і любоў.

— Ці ўдзельнічала ты ў конкурсах?

— Так, у дзіцячым садзе.

— А табе хацелася б зрабіць персанальную выставу?

— Вядома, я нават назву прыдумала — “Любоў да творчасці”, але пакуль у мяне яшчэ мала карцін для выставы.

— Раскажы пра свае планы.

— Не ведаю дакладна, — задумалася дзяўчынка. — Але я сапраўды ведаю, што хачу быць такой жа таленавітай, як мая выкладчыца Насця. Бабуля сказала, што я буду мастаком, і я мару стаць вядомым мастаком. Яшчэ мару зрабіць выставу маіх работ не ў студыі, а на вуліцы. Няхай мае работы ўбачыць шмат людзей, бо на выставы людзі чамусьці рэдка ходзяць…

— Жадаю табе, Софія, поспехаў у творчасці і каб усе мары спраўдзіліся.

Ірына ЦЕЦЯРУК,
выхавальніца дашкольнай адукацыі ясляў-сада № 39 Мазыра.